اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی | اتاق اصناف ایران
×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  دوشنبه - ۲۵ تیر - ۱۳۹۷  
true
true
اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی

اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی اگرچه با هم تفاوت‌هایی دارند اما اشتراک‌هایی نیز دارند که در برخی موارد با هم اشتباه گرفته می‌شوند.

اصناف تولیدی شامل کارگاه‌های کوچک و متوسط هستند و «اس‌ام‌ای» خوانده می‌شوند و تولیدکنندگان صنعتی کارگاه‌های متوسط و بزرگ هستند. به‌طوری کلی وجه مشترک اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی در کارگاه‌های متوسط است و این دقیق بودن تعاریف گاه در تعبیر قوانین، مشکلاتی ایجاد می‌کند. در برخی کشورها مانند چین، اصناف تولیدی خوراک صنعت را تامین می‌کنند. به‌عبارتی در کارگاه‌های کوچک خانگی و غیرخانگی کارهای ریز انجام می‌دهند و در نهایت در یک کارخانه صنعتی کار نهایی و تکمیل شده، به تولید انبوه می‌رسد و پس از بسته‌بندی مشترک و یک شکل، کارخانه صنعتی شرایط فروش یا صادرات را فراهم می‌کند. به‌عنوان نمونه در چین و تایوان در یک برنامه منظم، ابزارها و مواد اولیه به کارگاه‌های کوچک خانگی داده شده و وقتی قطعات سوار هم می‌شوند آنها را به کارخانه می‌برند. به این ترتیب هزینه تولید بسیار پایین می‌آید. سپس در کارخانه‌ها کارهای تکمیلی انجام شده و عروسک‌ها آماده فروش می‌شوند. ایران هم در چند سال گذشته و در بخش نساجی، بافت جوراب و لباس چنین اقداماتی انجام داد و امروز هم کارگاه‌های کوچک صنفی و ریخته‌گری‌ها قطعات خودرو را تولید کرده و به کارخانه‌های بزرگ می‌دهند؛ بنابراین می‌توان ارتباطی بین اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی ایجاد کرد. گاه اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی هیچ ارتباطی با هم ندارند اما ممکن است شباهت‌هایی داشته باشند. یک کارگاه خیاطی که لباس‌ها در آن دستی برش داده می‌شوند را به‌طور معمول کارگاه تولیدی صنفی می‌دانیم و اگر کارگاهی با دستگاه‌هایی حرفه‌ای و در حجم بالا پارچه را برش بدهد کارگاه صنعتی خوانده می‌شود. در تعریفی دیگر که البته چندان دقیق نیست اما عرف شده، گاه کارگاه‌های تولیدی که در داخل شهر کار می‌کنند، صنفی خوانده می‌شود. بنابر همین تعریف، صنعتی‌ها به‌طور معمول کارگاه‌های بزرگی دارند و خارج از شهر فعالیت می‌کنند. تعریف دیگری که بیشتر اوقات مدنظر قرار گرفته می‌شود به تعداد کارگران وابسته است. گفته می‌شود تعداد کارگران تولیدی‌های صنفی کمتر از ۵۰ نفر است اما این تعریف دقیقی نیست و نمی‌توان گفت اگر ۵۱نفر کارگر داشته باشند دیگر صنفی خوانده نمی‌شوند. تعداد کارگران برای تشخیص صنفی یا صنعتی بودن یک کارگاه، بیشتر در حوزه اصناف تولیدی و تولیدکنندگان صنعتی مطرح می‌شود اما در سایر شاخه‌های صنفی اعم از توزیعی و خدماتی کمتر این بحث مطرح می‌شود. به‌عنوان نمونه در بحث فروشگاه‌های زنجیره‌ای شاهد هستیم که ده‌ها یا صدها کارگر فعال هستند اما فعالان این حوزه در طبقه مشاغل صنفی قرار می‌گیرند؛ بنابراین تعداد کارگران، معیار دقیقی برای دسته‌بندی مشاغل به تولیدی و صنعتی نیست. به‌عنوان جمع‌بندی باید گفت که تعریف دقیقی از مشاغل صنفی و صنعتی وجود ندارد و برای تشخیص صنفی با صنعتی بودن کارگاه‌ها به ماهیت شغل، اندازه کارگاه، ابزارها، تعداد نفرات، محل کسب و… دقت می‌شود.

محمدعلی صدیقی – عضو هیات‌رئیسه اتاق اصناف ایران

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی