شما اینجا هستید
تهران » با خودکار ایرانی می نویسم: «هموطن کالای ایرانی بخر»

تولید سال های طولانی با مشکلات متعددی روبرو شده است. موانع کسب و کار بیشمارند و تولید کنندگان خواستار حمایتند. حمایتی که جلوگیری از واردات کالاهای مصرفی تا برداشتن قوانین دست و پاگیر را در بر می گیرد.

مدت هاست با خودکاری می نویسم، اما فکر می کردم این هم یکی از کالاهایی است که از دیگر کشورها وارد می شود و سپس با برچسب «ایرانی» در بازار داخلی به فروش می رسد.

به سایت اینترنتی این محصول مراجعه کردم و با شماره تلفنی که اعلام شده بود، با یکی از مسئولان آن گفت و گو کردم.

پس از مکالمه، متوجه شدم این خودکار در ایران تولید می شود و کارخانه آن در شهرک صنعتی فیروزکوه واقع است. برای مصاحبه، زمانی مشخص شد و در یکی از روزهای شهریور به دیدار مدیرعامل شرکت تولیدکننده این کالای ایرانی رفتم.

کارخانه خودکار کیان از سال ۱۳۸۸ کار خود را آغاز کرده است و از سال ۱۳۹۳ که سایه تحریم ها بتدریج برداشته شد، توانست در ۲.۵ سال گذشته تولید خود را ۶ برابر کند.

تحریم ها و رکود، این تولیدکننده را مانند سایر تولیدکنندگان با مشکلات متعددی روبرو کرد اما اکنون اوضاع رو به بهبود است.

این تولیدکننده نیز مانند صدها و شاید هزاران تولیدکننده داخلی اصرار دارد دولت قوانین دست و پاگیر را حذف و مالیات بر تولید را تعدیل کند تا کالای ساخت داخل بتواند با مشابه وارداتی و خارجی رقابت کند و در نهایت از دولت می خواهد که جلو واردات بی رویه کالا را بگیرد.

برای مصاحبه به دفتر کارخانه در بلوار کشاورز رفتم و ساعتی با «وحید شجاعی نیا» مدیر عامل این کارخانه به گفت و گو نشستم.

گفت و گویی که در عین شادی از تولید ملی ، نگرانی هایی را هم به همراه داشت؛ نگرانی از روزهای آینده که اگر تولید حمایت نشود چه بسا تولید کنندگانی که امروز در عرصه فعالیت باقی مانده اند، ناامید شوند و ترجیح دهند عطای «حس خوب تولید» را به لقایش ببخشند و کارخانه را بفروشند و پول خود را نظیر بسیاری دیگر در بانک بگذارند و از سود ثابت و مطمئن برخوردار شوند.

امروز بیش از هر روز دیگر پی بردم که صنعتگر و سرمایه گذار به امنیت نیاز دارد و بیش از هر چیز از تنش های سیاسی که می تواند تولید را خدشه دار کند، می هراسد.

و دولت تدبیرو امید..اگر تدبیری برای حمایت از تولید کند می تواند ریشه های امید را در جامعه آبیاری کند.

گفت و گوی زیر ماحصل یک ساعت مصاحبه حضوری با مدیر عامل کارخانه کیان است.

ایرنا:کار خود را از چه زمانی شروع کردید؟

شجاعی نیا: شرکت قلم خودکار صفا کار خود را از سال ۱۳۸۸ آغاز کرد. این مجموعه با هدف تولید نوشت افزار تاسیس شد.

ابتدا این مجموعه کار خود را با خودکار بیک شروع کرده بود اما از سال ۱۳۸۸ تحت گروه صنعتی صفا کار فعالیت اش را آغاز کرد.

تا سال ۱۳۹۱ خودکار بیک را تولید می کردیم اما از سال ۱۳۹۲ برنامه ریزی برای تولید یک خودکار جدید را شروع کردیم.

پس از بررسی های اولیه، خطوط تولید را از کره و تایوان وارد کردیم و از سال ۱۳۹۳ تولید خودکار را به نام کیان آغاز کردیم.

تولید در اوج تحریم ها شروع شد و مشکلات بسیاری داشتیم؛ زیرا یک تولید (خودکار بیک) را متوقف و تولید دیگری را شروع کرده بودیم.

ایرنا:آیا تولید برند ایرانی در میان اینهمه واردات کالای خارجی دشوار نبود؟

شجاعی نیا: بسیار دشوار بود و همواره این دلهره وجود داشت که شاید نتوانیم موفق شویم.

بسیاری از مردم به خرید کالای ایرانی اطمینان نمی کنند.

ایرنا: تولید را با چه میزان سرمایه شروع کردید؟

شجاعی نیا: در ابتدا ماهانه ۸۰۰هزار تا یک میلیون خودکار تولید می کردیم اما بتدریج تولید را افزایش دادیم و امروز به ۶میلیون خودکار در ماه رسیده ایم.

این میزان تولید را در ۲.۵ سال به دست آوردیم؛ به طوری که تولید در این مدت ۶برابر شد.

ایرنا:هزینه تولید خودکار برای شما چه میزان است؟

شجاعی نیا: هزینه تولید در کشورهایی همچون چین و هند نسبت به ایران با توجه به اینکه مسیر صادراتی را هم طی می کنند، ارزان تر است.

قیمت فروش هر عدد خودکار کیان در بازار حدود ۳۲۷تومان است در صورتی که خودکار های وارداتی چینی تا زیر ۲۵۰ تومان به وفور یافت می شود.

خودکار کیان بین ۶۰۰ تا یک هزار تومان و خودکار وارداتی بین ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان در فروشگاه ها به دست مصرف کننده می رسد.

ایرنا: آیا توان تولید بیشتر را دارید؟

شجاعی نیا: هنوز خودکار کیان در ایران برای بسیاری از مصرف کننده ها شناخته شده نیست و باید حجم تولید را افزایش دهیم.

برای شناخت بیشتر، این کالا را در مراکز فرهنگی، اداره ها و دیگر نهادها تبلیغ کردیم اما هنوز باید بیشتر برای شناساندن این کالا فعالیت کنیم.

ایرنا: آیا همه اجزای این کالا در ایران ساخته می شود؟

شجاعی نیا: هنوز نمی توانیم جوهر خودکار را در ایران تولید کنیم. دانشگاه ها برای تولید مرکب تلاش زیادی می کنند. جوهر خودکار فرمولاسیون مخصوص خود را دارد برای همین هنوز جوهر را وارد می کنیم.

نوک قلم خودکار نیز از آلیاژ تنگستن است و در ایران تولید نمی شود. انحصار ساخت این بخش در اختیار اروپاست.

ایرنا: صادرات دارید؟

شجاعی نیا: بله. به کشورهای همجوارنظیر عراق، افغانستان و کشورهای آسیای میانه همچون ارمنستان،تاجیکستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان صادرات داریم.

به طور کلی ۱۰درصد تولیدات داخلی، صادر می شود اما هدف نخست ما پوشش کامل بازار داخلی و سپس صادرات است.

صادرات را با هدف تحقق اقتصاد مقاومتی دنبال می کنیم.

ایرنا: موانع تولید را به عنوان یک تولید کننده چه می بینید؟

شجاعی نیا: مهمترین مشکل برای یک تولید کننده داخلی ورود بی رویه کالای مشابه خارجی است. چنین رویه ای تولید کننده داخلی را با مشکلات متعددی مواجه می کند. به طور معمول هزینه تولید کالای مشابه که در دیگر کشورها تولید می شود کمتر از تولید در ایران است بنابراین برای ما رقابت بسیار دشوار می شود.

دومین مشکل ما در زمینه مالیات (ارزش افزوده) و بیمه است. پرداخت مالیات بالا برای تولید کار ما را با مشکل مواجه می کند. شاید به دلیل مالیات سنگین است که سود تولید به حداقل می رسد.

تردیدی نیست، در چنین شرایطی فقط برای اینکه خود را حفظ کنیم مجبوریم سود خود را به حداقل کاهش دهیم.

توان تولید ما خیلی بالا است. اگر حمایت شویم می توانیم تولید خود را افزایش دهیم.

کارخانه کیان با وجود دشواری های بسیار توانست سرپای خود بایستد. زمان تحریم ها کار خود را شروع کردیم و در همان دوره تولید خود را ۶برابر کردیم.

اما هیچ شکی نیست که برای حمایت از تولید داخل باید مالیات بر تولید کاهش یابد.

ایرنا: چه میزان اشتغالزایی دارید؟

شجاعی نیا: کارخانه قلم خودکار صفا زیر مجموعه گروه صنعتی صفاست که ۱۰تا۱۲ شرکت بزرگ تولیدی دارد. ما کار خود را با ۱۷ نفر شروع کردیم و امروز خوشحالم که ۳۵ نفر کارگر داریم.

کارخانه در شهرک صنعتی فیروز کوه قرار داردو تولید خودکار برای مسائل زیست محیطی به لحاظ آلایندگی هیچ مشکلی ایجاد نمی کند؛ به عبارتی بی دردسرترین مرکز صنعتی است.

ایرنا:برنامه ای برای توسعه کارخانه دارید؟

شجاعی نیا: بله امروز امیدوارتر و پرتوانتر از گذشته هستیم و در شرف آغاز تولید ماژیک و مداد با برند کیان قرار داریم.

**فرهنگ سازی برای حمایت از تولید ملی

به گزارش ایرنا، فرهنگ سازی باید از دوران دبستان و شاید پیش از آن هم در خانواده انجام شود. رسانه ها بتنهایی کافی نیستند. فرهنگ مسئله مدت داری است. ممکن است بتوانیم زیر ساخت های اقتصادی را تغییر دهیم اما کار فرهنگی دشوار است و نیاز به سال های طولانی دارد.

کشور ترکیه همسایه ایران است؛ نه نفت دارد و نه گاز اما تولید بومی دارد و با آن توانسته است اقتصاد این کشور را تعالی بخشد.

اتکای ترکیه به کار و تلاش است؛ زیرا دولت این کشور ماهیت وجودی خود را به تولید و تولیدکننده می داند. تولید ثروت توسط تولید کنندگان توانست ترکیه را به یکی از اقتصادهای توانمند تبدیل کند.

متاسفانه در ایران اتکای ما هنوز به فروش نفت و گاز است. این ذهنیت وجود دارد هرجا دچار مشکلی شدیم می توانیم با فروش نفت کسری را جبران کنیم. به واقع با فروش نفت روی مشکلات پوشش می گذاریم.

تا زمانی که صنعتگر و کارآفرین در کشور ارج و قرب خود را پیدا نکند نمی توانیم در اقتصاد حرفی برای زدن داشته باشیم.

اقتصادی که تنها متکی به درآمدهای منابع طبیعی باشد جایگاهی در اقتصاد دنیا نخواهد یافت.

به دلیل سوخت ارزان، کمتر صرفه جویی می کنیم. خانه هایی که می سازیم استاندارد نیست. هدر رفت حرارتی داریم و بهیچ وجه به این مهم توجه نمی کنیم.

چه بسیار خانه هایی که هنوز مصالح خوبی دارند اما یک شبه آنها را فرو می ریزیم و به بهانه ساختمان ها و برج های چند طبقه ثروت ملی را نادیده می گیریم.

در ترکیه نمای بیشتر خانه ها سیمانی است زیرا آنها به ارزش سنگ های معدنی پی برده اند، اما در ایران حتی در مناطق کم رونق یافته ساختمان ها را با سنگ های گرانقیمت پوشانده اند.

فرهنگ مصرف گرایی بدترین آفت اقتصادی است. قدر هر چیز را باید بدانیم و این، فقط با آموزش ایجاد می شود.

پس از یک ساعت از دفتر کارخانه بیرون آمدم.

هیچ احساسی برای یک ایرانی بالاتر از غرور تولید ملی نیست… اگر ایرانی باشی، اگر قلبت برای ایران بتپد و اگر به آینده خانه پدری بیندیشی.

خودکار کیان را از جیب بیرون آوردم و روی صفحه کاغذی که باید گزارش را روی آن تنظیم کنم، نوشتم: «هموطن کالای ایرانی بخر.»

منبع: ایرنا

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

اتاق اصناف ایران | سایت خبری اتاق اصناف ایران